HZ. MEVLANA DER Kİ:

Madem ki insansın,
Madem ki yaşıyor, duyuyor, düşünüyorsun.
Büyük hakikati bulmak için
Gönlünün idrakini duyacaksın.
Gönlünü şiirlere, sazlara söyleteceksin.
Bütün bunlara söyletemeyecek sırların varsa susacaksın...



Gül ü ver gitsin...

Çiçeklerden gidiyorum, baktığımda her birinde başka bir detay gözüme çarpıyor. Hepsi birbirinden farklı ve kıymetli bir özenin eseri...

Parmak izi gibi farklı farklı, benzeri olmayan...

İçlerinden gül; en güzeli olsa gerek. Gülün eiçinde peki en güzeli hangisi, bilmiyorum ama ne gerek.

Gül romantik, güzel, saygı, sevgi...zıttı hayal kırıklığı, hüzün, ayrılık hepsine uyan bir bitki.
Güzel için gül güzel... Saygı için gül saygı, sevgi için gül sevgi....Hüzün için gül mutluluk, ayrılık için gül birleşmek....

Koparılsa bile güzelliğini yitirmeyen... güzelliğinden geçmeyen çiçek ve her şeyin cevabının gizli olduğu emek....

Birbirimize gül verelim o da olmazsa gülüverelim, söylenile gelen hoşuma giden bir ifade.

Gülmenin ağlamanın da karşılık bulduğu bir çiçek,

Çiçeklerin efendisi gül, hislerin efendisi gül (:)) ve gül ümse şimdi.

1 yorum:

bu hikayeye bayildim..
cheers,
keep smiling.

28 Ağustos 2007 13:39  

Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa