Bir tomurcuk çığlığıydı bahar,
Haykırdı ve açtı kat kat, renk renk;
Haykırdı ve açtı kat kat, renk renk;
Boyadı etrafı pembelere...
Bir kız çocuğuydu bahar,
Bir kız çocuğuydu bahar,
Giydirmişti annesi tepeden tırnağa onu...
Pembeydi çocuk, yanaklar pembe...pabuçlar pembe, lila...
Ve uyanmaktı bahar,
Pembeydi çocuk, yanaklar pembe...pabuçlar pembe, lila...
Ve uyanmaktı bahar,
Uyanmasaydı yeşilin, mavinin, morun ve de uykudaki tüm renklerin...
Şimdi derin bir nefes almalı,
Şimdi derin bir nefes almalı,
Çekmeli içimize bu havayı ve tüm zerrelerini...
Yine geldi bahar,
Yine geldi bahar,
Nev bahar...
Etiketler: Güne düşülen..., içimden geldi
Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Baharın İlk Sabahları / Orhan Veli Kanık
Tüyden hafif olurum böyle sabahlar
Karşı damda bir güneş parçası,
İçimde kuş cıvıltıları, şarkılar;
Bağıra çağıra düşerim yollara;
Döner döner durur başım havalarda.
Sanırım ki günler hep güzel gidecek;
Her sabah böyle bahar;
Ne iş güç gelir aklıma, ne yoksulluğum.
Derim ki: "Sıkıntılar duradursun!"
Şairliğimle yetinir,
Avunurum.
HİS dedi ki...
8 Nisan 2009 12:42