Her şey bi tarafa şimdi yazma, okuma, eğlenmeee zamanı...
Gülmek ister...
dilde dudakta yüzde değil...
gözde ve yürekte en derinde...pi yanım gülmek ister...
Gitmek ister...
dilde dudakta yüzde değil...
bütün ben, elde avuçta kalan ben...nar yanım uzaklarda...
eksik gülmeler de gitmelerde sensiz...
hele bide kalırsa bütün benlik uzaklarda ne gülmek fayda verir ne ağlamak...
ondan ya...pi yanım gülmek ister...nar yanım uzaklarda...
Adım adım...
Hiç bitmesin istiyor...
Nasılsa büyük olan ilk aşk...
Tükenmez...
Okuyucu, belki denk gelirde blogda takılı radyoda çalıyodur...
Amma velakin sözler aşağıda....
Olaki başka bir yerde dinlersen iyi kaptır kendini...
Düş Sokağı Sakinlerinden,
Hüzün Kovan Kuşu
Gözyaşına dök yağmuru
Düş uçacak bahara doğru
Yollar açılıp konuşacak
Mutlu edeceğim yokluğunu
Huyumdur hep ölürüm
Nice aşklara bölünürüm
Ayımdır hep tutulurum
Nice ışıkla korunurum
Dışım içimden gelir
Yani gölgem kendimden
Aşktır ölümden güzel olan
Bak ve gör yaşam düşlerdedir
Huyumdur hep dirilirim
Nice dağlardan dökülürüm
Ayımdır hep kararırım
Nice öpüşle aklanırım
Hüzün kovan kuşu gelmiş
Gecenin yanağına konuvermiş
Ay tenli aşık şarkıma karşılık vermiş....
Söz-Müzik: Murat Yılmazyıldırım
yoktun ama 'var'dın aynı zamanda...
Burası bildiğim bir yerler, dolaşıyorum...
ama şimdi git bul deseler neresi bilmem.
Her halde gerçekten görsem,
evet buraya daha öncede gelmiştim detirtecek kıvamda...o derece biliyorum.
Mutlu, mesut yürür, koşar ve yer yerde uçar haldeyim...Yeşil bir yol koştuğum, güzel bir ev içinde yürüdüğüm veee uçarken gördüğüm güzel bir şehir...
Her şey her duyuya hitap ediyor... uyumak istiyorum, bitmesin istiyorum...
'Var'dın ya aynı zamanda (!)...yoksa mutsuz olurdum...
İlla görmek gerekmez, hissetmeli 'var'lığı,
ve de işitmek gerekmez duymalı...
Hayrola diyelim öyle olsun, tatlı rüyalar...
......Önce “Aşk” suya düştü, İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için, sevmekten korkuyor.
Sevilmekten korkuyor,
kendisini sevilmeye layık görmediği için.
Düşünmekten korkuyor,
sorumluluk getireceği için.
Konuşmaktan korkuyor,
eleştirilmekten korktuğu için.
Duygularını ifade etmekten korkuyor,
reddedilmekten korktuğu için.
Yaşlanmaktan korkuyor,
gençliğinin kıymetini bilmediği için.
Unutulmaktan korkuyor,
dünyaya iyi bir şey vermediği için.
Ve ölmekten korkuyor aslında yaşamayı bilmediği için.
William Shakespeare
Daha Yeni Kayıtlar Önceki Kayıtlar Ana Sayfa
